امام صادق(ع): مانند چهارپایان نباشید که گرچه در یک علف‌زار علوفه می‌خورند، اما کاری به همدیگر ندارند

روایت:

الإمامُ الصّادقُ علیه السلام: إنَّ سُرْعةَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الأبْرَارِ إذا الْتَقَوا- وَإنْ لَمْ یُظهِرُوا التَّوَدُّدَ بأَلْسِنَتِهِمْ- کَسُرْعَةِ اخْتِلَاطِ ماءِ السَّمَاءِ بِماءِ الأنْهَارِ. و إنَّ بُعْدَ ائْتِلَافِ قُلُوبِ الفُجَّارِ إذَا الْتَقَوا- وَ إنْ أظْهَرُوا التَّوَدُّدَ بأَلْسِنَتِهِمْ- کَبُعْدِ البَهَائِمِ مِنَ التَّعَاطُفِ وَإنْ طَالَ اعْتِلَافُهَا عَلى‏ مِذْوَدٍ واحِدٍ.

ترجمه: 

امام صادق(ع): نیکوکاران چون با هم روبه‏‌رو شوند- هر چند به زبان اظهار دوستى نکنند- دل‌هایشان، به سرعتِ درآمیختن باران با آب رودخانه‏‌ها، با هم الفت مى‏‌گیرد. و بدکاران هر گاه با هم روبه‌‏رو شوند- هر چند به زبان اظهار دوستى کنند- دل‌هایشان از الفت با یکدیگر دور است، همانند چارپایان که از مهرورزى با هم بدورند، گرچه روزگارى دراز بر سر یک آخور، علوفه خورند.

منبع:‌

تحف العقول: 373/ امالی،للطوسی، ص: 412