حدیث | اگر زائر حسین(ع) بداند که با زیارتش، چقدر باعث خوشحالی رسول خدا(ص) و امیرالمؤمنین(ع) و حضرت زهرا(س) می‌شود

متن روایت

عن ابی عبد الله(ع): لوْ یَعْلَمُ زَائِرُ الْحُسَیْنِ ع مَا یَدْخُلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ وَ مَا یَصِلُ إِلَیْهِ مِنَ الْفَرَحِ وَ إِلَى أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ إِلَى فَاطِمَةَ وَ الْأَئِمَّةِ وَ الشُّهَدَاءِ مِنَّا أَهْلَ الْبَیْتِ وَ مَا یَنْقَلِبُ بِهِ مِنْ دُعَائِهِمْ لَهُ وَ مَا لَهُ فِی ذَلِکَ مِنَ الثَّوَابِ فِی الْعَاجِلِ وَ الْآجِلِ وَ الْمَذْخُورِ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ لَأَحَبَّ أَنْ یَکُونَ مَا ثَمَّ دَارَهُ مَا بَقِیَ وَ أَنَّ زَائِرَهُ لَیَخْرُجُ مِنْ رَحْلِهِ فَمَا یَقَعُ فَیْئُهُ عَلَى شَیْ‏ءٍ إِلَّا دَعَا لَهُ فَإِذَا وَقَعَتِ الشَّمْسُ عَلَیْهِ أَکَلَتْ ذُنُوبَهُ کَمَا تَأْکُلُ النَّارُ الْحَطَب‏

 

ترجمه

امام صادق(ع): اگر زائر امام حسین (ع) بداند که با زیارتش چقدر  دل رسول خدا (ص) و امیرالمؤمنین و حضرت زهرا(س) و ائمه (ع) و شهداء از ما اهل بیت را شاد کرده است و اگر بداند دعای ایشان شامل حال شده  و ثواب‌های دنیوى و اخروى و آنچه براى وى نزد خدا ذخیره گشته هر آینه دوست می‏‌داشت تا عمر دارد منزلش نزد آن حضرت بوده و از آنجا هیچ گاه جدا نشود. زائرِ حسین(ع) وقتى به قصد زیارت از خانه‏اش خارج شد، سایه‏‌اش بر چیزى نمی‌‏افتد مگر اینکه آن چیز برایش دعا می‌‏کند. و هنگامى که آفتاب بر سرش بتابد، گناهانش را می‌‏سوزاند همان‌طور که آتش هیزم را می‌‏سوزاند.

 

منبع

کامل الزیارات، ص27