متن:

«وَاَسْئَلُکَ اَللّهُمَّ حاجَتِىَ الَّتى اِنْ اَعْطَیْتَنیها لَمْ یَضُرَّنى ما مَنَعْتَنى»؛ خدایا حاجتی ازت می‌خواهم که اگر بهم بدهی هر چی بهم ندهی اشکالی ندارد. «وَاِنْ مَنَعْتَنیها لَمْ یَنْفَعْنى ما اَعْطَیْتَنى»؛ حاجتی ازت می‌خواهم اگر بهم ندهی هر چی بدهی فایده‌ای ندارد. چی می‌خواهی؟ «اَسْئَلُکَ فَکاکَ رَقَبَتى مِنَ النّارِ!» بگذار برایت ترسیم کنم چه لحظه‌ای است.

 خدا بنده‌های گمشدۀ خودش را پیدا کرد، لحظاتی یک مقدار ناز کرد گذاشت تا بنده‌هایش توبه کنند، دلشان بگیرد ناله بزنند. کم‌کم دیگر دلش نیامد بنده‌هایش را بغل گرفت. الآن شما سر توی دامن رحمت خدا گذاشتید. خدا شروع کرده توی دلت احساس می‌کنی یا نه؟ دارد هی نوازشت می‌کند. دیگر نمی‌گذارم از من جدا بشوی. آفرین که آمدی باهام حرف زدی. وقت خوبی است هیچ‌کس را رد نمی‌کنم. برنامۀ آشتی‌کنان به قشنگی برگزار شده خوش به حال همۀ‌مان.

 خب آقا آشتی‌کنان تمام شده خب دیگر آخرِ دعا چیست؟ خیلی قشنگ است. همچین که دارد نازت می‌کند، یک دفعه‌ای سرت را توی دامن خدا بلند کنی بگویی خدا می‌شود یک دانه تقاضای دیگر ازت بکنم؟ توی اوج رفاقت و آشتی‌کنان. خدا بفرماید بگو عزیز دلم. دیگر راحت باهام حرف بزنم حالا که بخشیدمت و همه چی روبه‌راه شده. یک دفعه‌ای برگردی صدا بزنی خدا! می‌شود دیگر من را جهنمَم نبری عذابم نکنی؟! اینجا خدا چه‌جور بنده‌اش را بغل می‌گیرد؟! هی می‌گوید بس است دیگر! بخشیدمت برای همین! اوّلش من ناز می‌کردم برایت، حالا تو داری برای من ناز می‌کنی.

«لااِلهَ اِلاّ اَنْتَ وَحْدَکَ لا شَریکَ لَکَ لَکَ الْمُلْکُ وَلَکَ الْحَمْدُ وَاَنْتَ عَلى کُلِّشَىْءٍ قَدیرٌ».