کلیپ تصویری | چرا از روضه لذت می‌بریم؟

شناسنامه

• تولید: بیان معنوی
• زمان: 05:34
• منبع: خودآگاهی، آغاز حرکت و قدرتمندی/ جلسۀ پنجم

• دریافت با کیفیت (پایین(5مگابایت)  | متوسط(23مگابایت) | بالا(32مگابایت))
• آپارات

متن:

 مدح علی بن ابیطالب بگو خوشحال شویم. مدح امام حسین بگو، این روضه‌ها خیلی‌هایش مدح است. ای حسین که با عزّت ایستادی! اگر این مدح‌ها تویش نبود که خوشحال‌کننده است هیچ‌کس نمی‌رفت جلسۀ ماتم. مگر ما ببخشید بیمار روانی هستیم خودمان را به گریه بزنیم؟ مگر شما می‌روید کربلا دلتان خوشحال نمی‌شود؟ توی روایت هم فرمود. می‌روید روضه مگر کیف نمی‌کنید؟ این کیف‌اش برای چیست؟

«چرا از روضه لذت می‌بریم؟»

کسی زخم به دستش بزنند به بدنش بزنند این کیف دارد؟ این همه روضه بخوان دلم شاد بشود، دلم باز بشود. آقا من کتک خوردن یک کسی را بگویم این شادی دارد؟ نه، شادی‌ای تویش دارد. تویش یک شادی هست حسین وایستاد، عزتمندانه ایستاد، در نرفت. تویش یک شادی هست حسین وایستاد!

 عظمت امام حسین را در عین، عین تحمل مظلومیت می‌بینی. آن عظمت تو را نگه می‌دارد. آن عظمت امام حسین را شما بردار. یک آدم خیلی خوبی، هی فرار بکند هی بزنندش. این اصلاً این هیچ‌کس دیگر او را برایش گریه نمی‌کند. ما از بس دوستش داریم، از بس نامش می‌شنویم خوشحال می‌شویم، از بس می‌توانیم بهش افتخار بکنیم، از بس وقتی مدحش را می‌گوییم جگرمان حال می‌آید، شوقی به مجلس روضه داریم. بعد یک زخم بهش می‌خورد متلاشی می‌شویم.

 تصور ما این است از کربلا که بعد از اباعبدالله الحسین کی از همه شجاع‌تر بود؟ عباس، ابالفضل العباس. روضه‌های ابالفضل العباس را ببین شلوغ‌تر است. چون کیف ما از او بیشتر است. حقیقت ماجرا این است که اصلاً اصل خوشحالی انسانی از وصف خداست، از وصف زیبایی‌های خداست. از وصف زیبایی‌های اولیاء خداست.

 مدح علی بن ابیطالب بگو خوشحال شویم. مدح امام حسین بگو، این روضه‌ها خیلی‌هایش مدح است. ای حسین که با عزّت ایستادی! اگر این مدح‌ها تویش نبود که خوشحال‌کننده است هیچ‌کس نمی‌رفت جلسۀ ماتم.

«خودآگاهی، آغاز حرکت و قدرتمندی- دهه اول محرم 1400 جلسه پنجم)»