کلیپ تصویری | حال خوش معنوی را از بچه‌ها یاد بگیریم!

• تولید: بیان معنوی
• مدت زمان: 04:46 دقیقه​
• منبع: راه های رسیدن به حال خوش معنوی و نشاط زندگی/ ج6

• 04:46 دقیقه | کیفیت (پایین(7 مگابایت) | متوسط(26 مگابایت) | بالا(83 مگابایت)) (صوت)
• آپارات: (ببینید)

متن:

آقا همه قبول دارند؟ همه بچه دارند؟ همه بچه دیدند که؟ همه بچه بودند؟ شما همۀ‌تان قبول دارید بچه‌ها غم ندارند. قبول دارید؟ غم یک ناراحتی عمیق است. بچه‌ها نمی‌توانند یک ناراحتی عمیق داشته باشند. کس‌شان هم فوت بکند ها! عمیقاً گریه نمی‌کنند، دو دقیقۀ بعدش بازی می‌کنند. با کسی دعوایشان می‌شود دو دقیقۀ بعد آشتی می‌کنند. بچه‌ها هیچ‌وقت نگران هیچی نیستند. بچه‌ها حال خوش معنوی دارند، سرزنده هستند، دل‌زنده هستند.

آقای بهجت می‌فرمود بچه‌ها چرا حالشان اینجوری است؟ چون مطمئن هستند فردا مامان بابا گرسنۀ‌شان بشود برایشان غذا می‌آورد. بعد آقای بهجت می‌فرمود بچه‌ها هیچ‌وقت نگران غذای فردا نیستند. این بزرگترها هستند که اینقدر بدبخت هستند. ببخشید ها! گفتم بدبخت. برای اینکه آقای بهجت می‌فرماید که همانقدر که بچه اطمینان دارد به بابا و مامان که حتماً فردا غذا می‌دهد من نباید نگران باشم ما اطمینان اگر داشتیم به خدا که حتماً ان‌شاءالله روزی فردایمان را می‌دهد، ما هم مثل کودکان غم نداشتیم. حالا واقعاً بابا و مامان چقدر قابل اتّکاء هستند؟ تقریباً هیچی. خد چقدر قابل اتّکاست؟ خیلی.

بعد شما می‌فهمی خدا قابل اتّکاست بهش اتّکاء نمی‌کنی بچه دارد به تو اتّکاء می‌کند. یعنی این بچه دارد به تو می‌گوید مامان، بابا خجالت بکش، مثل من شاد باش. بیا بازی کنیم. حال خوش معنوی یعنی نبودن این نگرانی خاک برسری. حال خوش معنوی چیه؟! حال خوش معنوی یعنی احساس بکنی خدا قدرت دارد. کائنات را می‌تواند نابود کند! جونم به این قدرت خدا! این حس عمیق که باشد این یعنی حال خوش معنوی.

حال خوش معنوی یعنی چی؟ گریه نکن باهاش، لذّت ببر. اینقدر لذّت ببر تا یک اشکی از تو جاری بشود که سرچشمه‌اش یک‌جای دیگر است. یک جای دیگری از روح. آن اشک کجا؟ که از اتفاقاً از جنس اشک بچه‌هاست که بی‌غم هستند. آن اشک کجا؟ اشک منِ بیچارۀ بی‌مایۀ بی‌مزّۀ بی همه چیز کجا؟ که می‌خواهم این اشک را از دل غم‌ها و اندوه‌هایی که همه‌اش ناشی از کفر خداست! کفر به خدا. و همه‌اش ناشی از ناشکری و همه‌اش ناشی از بی‌ایمانی است. این اشک را می‌خواهم ببرم درِ خانۀ خدا.

حال خوش معنوی یعنی لذّت بردن از اینکه تو بغل خدا هستی. عین یک کودکی که می‌رود تو بغل بابا و مامانش بین غریبه‌ها در جا دیدی چه کیفی می‌کند؟ تو چشم‌هایش پیداست. می‌روی طرفش کوچولو چطوری؟ رویش را برمی‌گرداند طرف مامان و بابا، این کیه؟! بابا این خودش یک آدم حسابی است تحویلش بگیر. من نمی‌شناسم، این کیه؟ من تو را می‌شناسم. من تو بغل تو می‌آیم. یعنی این بچه دارد به تو می‌گوید مامان، بابا، خجالت بکشید. مثل من شاد باشید. حال خوش معنوی یعنی لذت بردن از اینکه احساس بکنی در پناه خدا هستی.