مستندات | امام خمینی(ره): و اللَّه، تا حالا نترسیده ‏ام

شناسنامه
عنوان: تحلیلى از قیام 15 خرداد، عملکرد دولت و رسالت علما و روحانیون‏
زمان: 8 صبح 26 فروردین 1343/ 2 ذى الحجه 1383
منبع: صحیفه امام، ج‏1، ص: 293

امام خمینی (ره):

اگر من خداى نخواسته، یک وقتى دیدم که مصلحت اسلام اقتضا مى‏ کند که یک حرفى بزنم، مى ‏زنم و دنبالش راه مى ‏افتم و از هیچ چیز نمى‏ ترسم بحمد اللَّه تعالى. و اللَّه، تا حالا نترسیده‏ ام [ابراز احساسات حضار]. آن روز هم که مى‏ بردنم، آنها مى‏ ترسیدند؛ من آنها را تسلیت مى‏ دادم که نترسید. [خنده حضار] نمى ‏ترسم و نترسیده‏ ام‏. ما حرفمان این است که آقا به قانون اساسى عمل کنید؛ مطبوعات آزادند؛ قلم آزاد است؛ بگذارید بنویسند مطالب را. اگر دین دارید به دین عمل کنید؛ اگر چنانچه دین را ارتجاع مى‏ دانید، به قانون اساسى عمل کنید. خوب بگذارید بنویسند. [مدیر اطلاعات‏] به دست و پا افتاد و چه شد؛ و من به او پیغام دادم که من از آن آدم ها نیستم که اگر یک‏ حکمى کردم بنشینم چرت بزنم که این حکم خودش برود؛ من راه مى‏ افتم دنبالش. اگر من خداى نخواسته، یک وقتى دیدم که مصلحت اسلام اقتضا مى‏ کند که یک حرفى بزنم، مى ‏زنم و دنبالش راه مى ‏افتم و از هیچ چیز نمى‏ ترسم بحمد اللَّه تعالى. و اللَّه، تا حالا نترسیده‏ ام [ابراز احساسات حضار]. آن روز هم که مى ‏بردنم، آنها مى ‏ترسیدند؛ من آنها را تسلیت مى‏ دادم که نترسید. [خنده حضار]

آخر اگر ما براى مقصد اسلامى، براى مقصدى که انبیا خودشان را به آب و آتش زدند، اولیاى عظام خودشان را به کشتن دادند، علماى بزرگ اسلام را آتش زدند، سر بریدند، حبس کردند، تبعید کردند، حبسهاى طولانى کردند، اگر چنانچه ما براى مقاصد اسلام بترسیم، دین نداریم. دیندار هم براى اینکه خرقه را از این عالم خالى کند مى‏ترسد؟ اگر ما ماوراى این عالم را اعتقاد داشته باشیم، باید شکر کنیم که در راه خدا کشته بشویم و برویم در صف شهدا. بترسیم؟ از چه چیز بترسیم؟ آن باید بترسد که غیر این عالم جایى ندارد. خداى تبارک و تعالى وعده کرده به ما که یک جاى خوب دارید، اگر چنانچه به دین من رفتار کنید؛ و ما امیدوارم که رفتار کنیم؛ امید دارم که رفتار کنیم. ما از چه بترسیم؟ چه ترسى ما داریم از شماها؟ شما آن آخر امر این است که ما را اعدام کنید؛ اول زندگى راحت ماست؛ از این کثافتکاریها بیرون مى‏رویم؛ از این رنج و مِحَن خلاص مى‏شویم. آقاى ما فرموده: وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِی طَالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْیِ أُمِّه‏ (نهج البلاغة، خطبه5، ص: 52) خوب ایشان فرموده‏اند، ما البته نمى‏توانیم همچو دعواها بکنیم، لکن ما شیعه او هستیم. ما اگر از مرگ بترسیم، معنایش این است که ما وراء الطبیعه قبول نیست.