دم آخر

همــــــــۀ مستیـم از بــــــــوى تو بود
میم از بـــــــــادۀ مینــــــــــوى تو بود
 

هـــــر زمـــان چشم فـــــرو می‏بستم
در خیــالــــــــم رخ نیکـــــــوى تو بود
 

هوســـى جــز تو به دل راه نداشت
بسته بر پاى دلــــم، مــــــوى تو بود
 

لب، خمــــــوش از اثــــر داغ تو شد
جــــــز زمـــانى که ثناگــــوى تو بود
 

سجده‏ ام بر ســـر سجـــــادۀ ذکر
همه بر حلقــــــۀ گیســــوى تو بود
 

روز و شــب، چشم به راهت بودم
دیده‏ ام خستـه و بى سوى تو بود
 

قبلـــــه حــــــج و صلاتــــــم بودى
سجده‏ هایم همه جا سـوى تو بود
 

فــــــــرح و حـــــزن دل بى تابـــم
بسته بر آن خــم ابـــــــروى تو بود
 

اینکه بیمــــــــار تو بودم یک عمــــر
همه از نسخــــــــه و داروى تو بود
 

دم آخـــــــــر تو بیـــــا یک قـــدمى
عمــــر من طى ره کـــــــوى تو بود
 

کاش ایـن لحظــــــه کنـــارم بودى
ســـــــر من بر ســــر زانوى تو بود
 

اسفند 70