کلیپ صوتی | زندگی‌هامون سخت میشه

شناسنامه:

• تولید: بیان معنوی
• زمان: 04:47
• منبع: کنترل ذهن در مسیر تقرب | فصل دوم/ ج5

مدت: 4دقیقه |دریافت با کیفیت: [پایین(2MB) | متوسط(4MB) | خوب(11MB)]

متن:

 

  در این آیۀ کریمه می‌فرماید «وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکًا»؛ اگر کسی به ذکر من نباشد زندگی‌اش را به‌هم می‌ریزم. «مَعِیشَةً ضَنْکًا»، زندگی‌اش را به‌هم می‌ریزم. این اصلاً نه تفسیر می‌خواهد نه خیلی پیچیده است، خیلی روشن. بعد می‌فرماید «وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى»؛ روز قیامت هم کور وارد محشر می‌کنم‌اش.

  خیلی خدا غضبناک است از کسانی که «وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی»، اعراض بکنند از ذکر خدا. البته من این را عرض بکنم خیلی از اوقات ماها به یاد خدا نیستیم امّا اعراض‌کنندۀ از یاد خدا هم نیستیم. اعراض یعنی چی؟ من خیلی چاله میدانی بگویم یعنی این، آن‌وقت‌هایی که یاد خدا نیستی خب باشد، آن‌وقت‌هایی که به یاد خدا می‌اندازندت دیگر نزن ذهنت را آن‌طرف! این یعنی اعراض از ذکر خدا.

یک چیزی تو را به یاد خدا می‌اندازد، یک کسی تو را به یاد خدا می‌اندازد. بعضی‌ها یاد خدا می‌افتند و اعراض می‌کنند. بعضی‌ها زمینه‌اش هست به یاد خدا بیفتند و رو بر می‌گردانند. خدا در مورد اینها می‌فرماید «فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکًا». پس درجۀ سخت اعراض آنی است که آدم به یاد خدا بیفتد تحت تأثیر عواملی، بعد بزند کنار. بابا ما که ذهن تو را انداختیم به یاد خودمان، تو خودت خراب کردی. و می‌دانید نماز این‌جوری است. متأسفانه سر نماز بی‌توجه بودن عذاب دارد.

  می‌فرماید وقتی که «الله اکبر» نماز را می‌گوید بی‌توجه است خدا بهش می‌فرماید «یا کاذب أتُخادِعُنی» دروغگو من را داری گول می‌زنی؟ آیا نمی‌ترسی همین الآن چهره‌ات را تبدیل کنم به چهرۀ حمار؟ اینجا چرا؟ حداقل «الله اکبر» را به من توجه کن بعد حواست پرت می‌شود نمی‌توانی کنترلش بکنی، باشد! خب این می‌شود اعراض از ذکر خدا دیگر. یک کسی تو را به یاد من انداخت توجه نمی‌کنی؟ حداقلّ اعراض این است. حداکثر اعراض چیست؟ اینکه به فکر خدا نباشد. آدم به فکر خدا نباشد به ذکر خدا نباشد «فَإنَّ لَهُ»؛ یعنی هر غفلتی را آدم اعراض از ذکر خدا بگیرد. این حداکثر معنایش است.

  خب هر بی‌توجهی به خدا را اعراض از خدا معنا بکنیم همین می‌شود که زندگی‌هایمان سخت می‌شود. «مَعِیشَةً ضَنْکًا» زندگی سخت معنایش این نیست که زندگی نمی‌کند، آخر غذا می‌خورد، آخر شغل دارد، آخر حقوق می‌گیرد، آخر سرکار می‌رود، آخر می‌خوابد، آخر بلند می‌شود، ولی آب خوش از گلویش پایین نمی‌رود. همۀ اینها با بدبختی است هی می‌پیچد! بعد به ذکر خدا باشی همۀ اینها هم سر جایش هست. ممکن است روزی‌اش زیاد هم بشود، ولی روزی‌اش زیاد هم نشود آب خوش از گلویش پایین می‌رود. معیشت‌اش ضنکا نیست.

  معیشت ضنکا یعنی چی؟ یک کسی یک دفعه‌ای توی ذهنت می‌افتد همین الآن کاری را راه بیندازی زنگ می‌زنی نیست، زنگ می‌زنی نیست. به آن یکی می‌زنی نیست، یک جای دیگر می‌روی خراب می‌شود. معیشت ضنکا نباشد چی؟ همان تلفن اول می‌خواهی زنگ بزنی اصلاً او خودش زنگ می‌زند. می‌گوید خب این کارمان هم که راه افتاد. فرقش این است. و شما می‌توانید از فردا دقت کنید امتحان کنید که چه‌جوری به ذکر خدا باشی خدا معیشت را ضنکا نمی‌کند.

  اگر کسی به ذکر من نباشد زندگی‌اش را به‌هم می‌ریزم. «مَعِیشَةً ضَنْکًا». زندگی‌اش را به‌هم می‌ریزم. یک کسی تو را به یاد من انداخت توجه نمی‌کنی؟!