حدیث | رنج امام صادق(ع) از خانواده

روایت:

امام صادق(ع): إِنِّی لَأَصْبِرُ مِنْ غُلَامِی هَذَا وَ مِنْ أَهْلِی عَلَى مَا هُوَ أَمَرُّ مِنَ الْحَنْظَلِ إِنَّهُ مَنْ صَبَرَ نَالَ بِصَبْرِهِ دَرَجَةَ الصَّائِمِ الْقَائِمِ وَ دَرَجَةَ الشَّهِیدِ الَّذِی قَدْ ضَرَبَ بِسَیْفِهِ قُدَّامَ مُحَمَّدٍ(ص).

ترجمه:

من بر چیزهایى از این غلام خود و برخى افراد خانواده‌‏ام صبر مى‏‌کنم که از حنظل براى من تلخ‏‌تر است. آرى هر کس شکیبایى کند، در اثر این شکیبایى به مقام روزه‌دار و شب زنده‌‏دار و مقام شهیدى که با شمشیر خود در رکاب محمّد(ص) جنگیده است خواهد رسید.

منبع:

ثواب الاعمال، ص198