|| || ۹۸/۰۶/۰۳

از این نیز بگذریم

کافی است تولد و مراحل رشد و تغییرات روحی خود را مرور کنیم، آنگاه می‌توانیم پیش‌بینی کنیم از همۀ این‌ها که داریم و می‌خواهیم، عبور خواهیم کرد.

|| || ۹۸/۰۶/۰۲

امید و اطمینان

خدا ما را دوست دارد. نسبت به ما بی‌تفاوت نیست. پس هیچ‌گاه ما را در امتحانی قرار نمی‌دهد که نتوانیم از عهدۀ آن برآییم؛ و ما را در معرض معصیتی قرار نمی‌دهد که نتوانیم توبه کنیم. ناامیدی از چنین خدایی واقعاً گناه کبیره است. همین امید و اطمینان به محبت خدا و یادآوری آن، رشد دهنده است.

|| || ۹۸/۰۵/۳۱

مهم‌ترین نیاز

نیاز ما به امام مهم‌ترین نیاز در ارتباطات انسانی است. نمی‌شود جای این نیاز را با محبت و رابطۀ دیگری پر کرد. اگر جای امام را در قلبت به دیگری بدهی؛ مقام امام را در قلبت غصب کرده‌ای و هیچگاه از زندگی‌ات لذت کافی و کامل نخواهی برد.

|| || ۹۸/۰۵/۳۰

علامت انسان صبور

صبر یعنی در سختی‌ها مقاومت کنی و سخت‌ترین قسمت آن این است که بدی‌های دیگران را تحمل کنی. علامت وجود صبر این است که در متن سختی‌ها فعال باشی و وظایف روزمرۀ خود را با نشاط انجام دهی.

|| || ۹۸/۰۵/۲۷

فرق دنیاگرایی و آخرت‌گرایی

فرق دنیاگرایی و آخرت گرایی در این است که دنیا را اول می‌بینی بعداً علاقه پیدا می‌کنی، ولی آخرت را باید اول علاقه پیدا کنی و بعداً ببینی. حالا چگونه باید ندیده به آخرت علاقه پیدا کنیم؟ راه اصلی آن تفکر است؛ راه دیگرش، از دل بیرون کردن علاقه به دنیای فانی و بی‌ارزش است و راه دیگرش، عمل کردن برای آخرت است.

|| || ۹۸/۰۵/۲۶

تمرین ملاقات خدا

نماز تمرینی برای ملاقات خداست. نماز برای خوبان تجربه ملاقات خدا و برای ما تمنای ملاقات خداست. برای نماز که آماده می‌شویم...

|| || ۹۸/۰۵/۲۶

تمرین ملاقات با خدا

نماز تمرینی برای ملاقات خداست. نماز برای خوبان تجربه ملاقات خدا و برای ما تمنای ملاقات خداست. برای نماز که آماده...

|| || ۹۸/۰۵/۱۷

انسان متعادل

دو چیز باید ما را بترساند؛ یکی غضب خدا و دیگری لبخند رضایت شیطان و دو چیز باید ما را امیدوار کند؛ یکی قدرت خدا در محبتش به ما و دیگری ضعف شیطان در دشمنی با ما. اگر این دو نوع ترس و امید در انسان باشد، آدم بسیار قوی و متعادل خواهد شد و بصیرت و معنویت فراوانی هم خواهد یافت.

|| || ۹۸/۰۵/۱۶

شرط تعالی انسان

خدا ما را درگیر دنیا می‌کند؛ بعد می‌فرماید خود را رها کنید. اگر وارد دنیا نمی‌شدیم؛ بیرون ماندن و آلوده نشدن راحت بود. ولی این حکم تکوینی و گاهی تشریعی است که باید وارد دنیا شد. بعضی‌ها سعی دارند با ترک بعضی وظایف از صحنۀ درگیر شدن با دنیا فرار کنند. این‌ها هیچ‌گاه تعالی پیدا نمی‌کنند.

|| || ۹۸/۰۵/۱۵

در کنترل او

خدا به طرز خاصی اصرار دارد اختیار و مدیریت زندگی ما در دست خودش باشد. گاهی از اوقات برنامه‌های ما را به هم می‌زند و تدبیر خودش را جایگزین می‌کند و قطعاً بهتر هم نتیجه می‌دهد ولی ما دوست داریم پیش‌بینی‌های ما به هم نخورد. هر چه بیشتر به بی‌اختیاری خود در برابر خدا پی ببریم، موحدتر می‌شویم.