۹۴/۱۱/۱۸ چاپ ایمیل و پی دی اف

کلیپ تصویری | منکر دوستداشتنی!

آرزوهای ما به یک قله‌هایی گیر می‌دهند که دیگر ما نمی‌توانیم بعد از این قله‌ها را ببینیم! مثلاً یک کسی خیلی دوست دارد گل‌زن درجۀ یک فوتبال شود، و همه برایش کف بزنند و هورا بکشند، اما هیجان این قله، اجازه نمی‌دهد که او بعد از این قله را هم ببیند، ولی اگر ببیند...

متن کلیپ:

آرزوهای ما به یک قله‌هایی گیر می‌دهند که دیگر بعد از این قله‌ها را نمی‌توانیم ببینیم، دیگر این‌طرف و آن‌طرف قله‌ها را نمی‌توانیم ببینیم. این یکی از آن منکرهایی است که همه، آن‌را معروف می‌دانند.

کسی که در دنیا اهل داشتن آرزوهای بلند باشد، این آغازی برای فساد قلب او خواهد بود و هیچ‌کدام از فضائل بعدی را به‌دست نمی‌آورد. البته اینکه آدم برای دنیا نقشه و تدبیر داشته باشد، بد نیست؛ اما بدون ‌تعلق! یکی از انواع تعقلات که خیلی نامرئی می‌آید و در دل انسان می‌نشیند و خیلی خودش را موجّه جلوه می‌دهد، همین آرزوهای بلند است.

ما با آرزوهای بلند، نمی‌توانیم آیندۀ خودمان را تعیین کنیم، خصوصاً اگر دل بدهیم به این آینده‌هایی که داریم برای خودمان تخیل می‌کنیم، اگر به این آینده‌ها دل بدهیم، تبدیل می‌شوند به «آرزو»

برنامه با آرزو خیلی متفاوت است؛ شما برنامه‌ریزی کن، اگر هم نشد، خُب نشده! ما برنامۀمان را می‌‌ریزیم، مال ما که نیست، مالِ خداست. در واقع ما برنامۀ زندگی یک «بنده» را ریخته‌ایم و این بنده هم صاحب دارد و صاحبش خداست. خدا به ما گفته بود که «برنامه بریز» ما هم برنامه‌اش را ریختیم، ولی این برنامه به‌هم خورد. خُب به‌هم خورده باشد. چه‌کار کنیم؟! این بنده، صاحب دارد، اصلاً به ما چه ربطی دارد؟! این یعنی برنامه‌ریزی برای آینده، بدون اینکه به آن «دل بدهی». یعنی داری آینده را برنامه‌ریزی می‌کنی، اما به آن دل نداده‌ای.

آرزومندی چیز بدی است! این یکی از آن منکرهایی است که همه، آن‌را معروف می‌دانند. امیرالمؤمنین(ع) می‌‌فرماید: آمال حجاب آجال هستند. (الْأَمَلُ‏ حِجَابُ‏ الْأَجَل؛ غررالحکم/حدیث997) آرزوها نمی‌گذارند آدم لحظۀ پایان را ببیند (الْأَمَانِیُ‏ تُعْمِی‏ عُیُونَ‏ الْبَصَائِرِ؛ غررالحکم/1375) آرزوهای ما به یک قله‌هایی گیر می‌دهند که دیگر بعد از آن قله‌ها را نمی‌توانیم ببینیم، این‌طرف و آن‌طرف قله‌ها را نمی‌توانیم ببینیم.

بگذارید این‌را کمی برای‌تان ترسیم کنم. مثلاً یک کسی خیلی دوست دارد در مسابقۀ دو شرکت کند و برنده شود. یا مثلاً برود در مسابقۀ فوتبال گل بزند و گل‌زن درجه یک شود، و همه برایش کف بزنند و هورا بکشند. اما هیجان این قله، اجازه نمی‌دهد که او بعد از این قله هم را ببیند، یا چند مرحله بعد از این قله را هم ببیند. اگر ببیند حتی برای گل‌زن درجۀ یک شدن هم، بهتر برنامه‌ریزی می‌کند.

من به شما بگویم: اگر شما آرزوهایت را نسبت به آینده کم کنی، یک ذره از آینده‌ات تخریب نمی‌شود، یک ذره از رشدت کم نمی‌شود، بلکه رشد تو، هزار برابر هم افزایش پیدا می‌کند. یک ذره از لذائذ زندگی‌ات کم نخواهد شد، یک ذره از شیرینی‌هایت کم نمی‌شود، رنج‌هایت هم خیلی کاسته خواهد شد. همۀ اینها فقط به‌خاطر این است که تو دلت را از آینده کنده‌ای. بگو: «مهم نیست» و رهایش کن!

آمال حجاب آجال هستند، آرزوها نمی‌گذارند آدم لحظۀ پایان را ببیند.

نظرات

کاملا موضوع به جا و درستی بود.
امروزه اکثر مردم درگیر آرزوهای دنیوی هستند و تمام زندگی خودشان را وقف این آرزوها می کنند و در واقع هدف اصلی از زندگی این افراد رسیدن به این آرزوهاست. امور معنوی و راه های رسیدن به خدا که اصل زندگی هستند کاملا به فراموشی سپرده می شود و زمانی که پیر و یمار می شوند تازه متوجه می شوند برای چه به این دنیا آمده اند.

۲۴ بهمن ۹۴ ، ۱۰:۵۰ محمد مهدی بوشهر
خدا به آقای پناهیان عزیز خیر بدهد که خود را وقف تلاش برای اسلام کرده، بخدا حاضرم عمرم را بدهم ولی یک خادم به اسلام بیشتر عمر کند.
یک کلام عاشقتم استاد پناهیان .................
عاشق تان بودم و هستم!
چون به زبان امیرالمؤمنین -سلام الله علیه- با ما صحبت می کنید.
کلیپ مقدماتی لازم داشت که نبود -بایستی آرزوهای خوب و بد را جدا میکرد.  آرزوهای خوب را نادیده گرفته بود - آرزو دارم به شهادت برسم - آرزو دارم به وصال حضرت حق برسم - آرزو دارم هر شب نماز شب بخوانم - آرزو دارم همه از من راضی باشند. بعدش مگر چقدر از مردم ما آرزوهای بلند دارند - بنظرم موضوع نبود که امروز مردم زیاد درگیر آن باشند. بنظرم باید سراغ موضوعاتی بروید که مردم با آن خیلی درگیرند.
پاسخ:
با سلام و تشکر
کافی) خَطَبَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع فَحَمِدَ اللَّهَ وَ أَثْنَى عَلَیْهِ ثُمَّ صَلَّى عَلَى النَّبِیِّ ص ثُمَّ قَالَ أَلَا إِنَّ أَخْوَفَ مَا أَخَافُ عَلَیْکُمْ خَلَّتَانِ اتِّبَاعُ الْهَوَى وَ طُولُ الْأَمَلِ أَمَّا اتِّبَاعُ الْهَوَى فَیَصُدُّ عَنِ الْحَقِّ وَ أَمَّا طُولُ الْأَمَلِ فَیُنْسِی الْآخِرَة

1- بله، طبیعتا منظور آرزوهای دنیوی است که طبق روایت فوق باعث فراموشی آخرت میشود. البته این توضیح و مقدمه در اصل روایت هم وجود ندارد.
2- برعکس، اکثر مردم انگیزه و تلاششان برای رسیدن به همین آروزهای بلند دنیوی است و با هر روز با همین آرزوها درگیرند و روز را شب میکنند. یک نمونۀ معمولی اش آرزوی داشتن رفاه و زندگی خوب در این دنیا است، یا آرزوی داشتن ماشین و خانه، یا آرزوی مدرک و مقام و اعتبار و شهرت و ..

ارسال نظر

لطفا قبل از ارسال نظر اینجا را مطالعه کنید

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
دسترسی سریع سخنرانی ها تنها مسیر استاد پناهیان ادبستان استاد پناهیان درسنامۀ تاریخ تحلیلی اسلام کلیپ تصویری استاد پناهیان کلیپ صوتی استاد پناهیان پرونده های ویژه حمایت مالی بیان معنوی پناهیان عکس شبکه اجتماعی استاد پناهیان کانال آپارات استاد پناهیان

آخرین مطالب

آخرین نظرات

بیان ها راهکار راهبرد آینده نگری سخنرانی گفتگو خاطرات روضه ها مثال ها مناجات عبارات کوتاه اشعار استاد پناهیان قطعه ها یادداشت کتابخانه تالیفات مقالات سیر مطالعاتی معرفی کتاب مستندات محصولات اینفوگرافیک عکس کلیپ تصویری کلیپ صوتی موضوعی فهرست ها صوتی نوبت شما پرسش و پاسخ بیایید از تجربه... نظرات شما سخنان تاثیرگذار همکاری با ما جهت اطلاع تقویم برنامه ها اخبار مورد اشاره اخبار ما سوالات متداول اخبار پیامکی درباره ما درباره استاد ولایت و مهدویت تعلیم و تربیت اخلاق و معنویت هنر و رسانه فرهنگی سیاسی تحلیل تاریخ خانواده چندرسانه ای تصویری نقشه سایت بیان معنوی بپرسید... پاسخ دهید...