|| ۹۴/۰۴/۰۴

دعای جوشن کبیر، مخزن اسماء الهی

نشاط دائم برای کسی است که هر لحظه و در هر صحنه می‌داند از کدامیک از اسماء پروردگار متعال استفاده کند. ذکر دائم نشاط دائم می‌آورد و غفلت، اندوه‌آور است. برای هر رنج ما و برای هر نیاز ما، اسمی از اسماء خدا مداوا کننده و آرامش‌بخش است. دعای جوشن کبیر مخزن اسماء الهی است.

|| ۹۴/۰۴/۰۲

سحر، آغاز زندگی

سحر هنگام بیداری است و سرآغاز زندگی. اگر بیداری خود را از سحر آغاز نکنیم، در طول روز با تمام وجود زنده نخواهیم بود و در بیداری هم شبیه خواب، تمام مشاعرمان کار نمی‌کند. سحر هنگام اندیشیدن است و اگر اولیاء خدا در سحر گریه می‌کنند، این اشک نتیجۀ اندیشه‌هایشان است.

|| ۹۴/۰۳/۳۱

راهی برای شناخت نقطه‌ضعف‌ها

کسی که برای مهربان بودن به دنبال دلیل می‌گردد، معمولاً برای نامهربانی کردن دلیل نمی‌خواهد. کسی که برای تلاش کردن دلیل می‌خواهد معمولاً برای تنبلی کردن به دنبال دلیل نمی‌گردد. ببین برای چه کارهایی بیشتر دلیل می‌خواهی، احتمالاً نقطه ضعف‌های بیشتری در آن زمینه داری.

|| ۹۴/۰۳/۲۹

لحظه‌های مهم سحر

سحر لحظۀ اصلی زندگی مؤمنان است. جدی‌ترین لحظات انسان و عمیق‌ترین ثانیه‌ها در سحر سپری می‌شود، ولی ما برعکس در چنین لحظاتی در خواب به سر می‌بریم و شبیه مرده‌ها هستیم. لااقل بیدار باشیم و اگر در لحظات سحر زندگی نمی‌کنیم، زنده باشیم.

|| ۹۴/۰۳/۲۶

زبان مناجات

گشوده شدن زبان مناجات با خدا نیاز به تمرین دارد. تنها حال خوش و محبت به پروردگار نیست که زبان انسان را باز می‌کند. بعضی‌ها از بس با خدا در خلوت خود حرف نزده‌اند، زبان گفتگو با خدا ندارند و نطقشان به مناجات بسته شده است. مطالعۀ ادعیه زبان مناجات را باز می‌کند.

|| ۹۴/۰۳/۲۴

تنهایی‌های انسان‌

انسان موجودی تنهاست و نمی‌تواند تنهایی‌اش را جز با خدا برطرف کند. بهترین رفاقت‌ها با آدمها در این دنیا، در نهایت طوری می‌شود که باز انسان به تنهایی خود بازمی‌گردد. تنهایی انسان تقصیر کسی نیست، نباید دنبال مقصر بگردیم. انسان فقط با خدای خودش انس می‌گیرد و از تنهایی بیرون می آید.

|| ۹۴/۰۳/۲۲

چرا نمی‌توانیم به خدا توکل کنیم؟

بنا بود مصرف «ترس» در انسان این باشد که از همۀ خطرها بترسد و مانند کودکی که به مادر پناه می‌برد، به خدا پناه ببرد و سپس با تکیۀ به او از چیزی نترسد، اما هم از خطرات اصلی حیات نترسیدیم و هم هر گاه ترسیدیم به خدا پناه نبردیم؛ حالا از پناه بردن به خدا می‌ترسیم یعنی نمی‌توانیم به او توکل کنیم.

|| ۹۴/۰۳/۲۰

آیا باور می‌کنیم!

باید باور کنیم می‌توانیم با خدا رفیق باشیم و انس بگیریم؛ باور کنیم می‌توانیم با او گفتگو کنیم و یک رابطۀ عاشقانه و دو طرفه را با او احساس کنیم. مشکل ما این است که با خدا مثل غریبه‌ها ارتباط داریم و دنبال برقراری ارتباط دوستانه با خدا نیستیم. تصورمان از خدا یک تصور رسمی، خشک و بی روح است.

|| ۹۴/۰۳/۱۸

چه کسی را تغییر بدهیم؟

انسان می‌تواند خود را تغییر دهد و برای پیدا کردن این قدرت تغییر، آفریده شده است. اصلاً به خاطر ارزش این تغییر است که ناقص آفریده شده است. اما جالب است که معمولاً ما به جای خودمان، فقط می‌خواهیم دیگران را تغییر بدهیم و به جای برطرف کردن نقائص خودمان، فقط نقائص محیطمان را برطرف کنیم.

|| ۹۴/۰۳/۱۶

شما از چه چیزی لذت می‌بری؟

آخرین منزل حیات و حرکت انسان، لذت بردن است. با این تفاوت که اگر از چیزهای بی‌ارزش لذت ببری، متوقف می‌شوی و اگر از امور با ارزش لذت ببری، آغاز شکفتن و پویایی است. لذت مانند محبت است؛ از هر چیزی لذت ببری، شبیه همان خواهی شد.

دسترسی سریع سخنرانی ها تنها مسیر استاد پناهیان ادبستان استاد پناهیان درسنامۀ تاریخ تحلیلی اسلام کلیپ تصویری استاد پناهیان کلیپ صوتی استاد پناهیان پرونده های ویژه حمایت مالی بیان معنوی پناهیان عکس شبکه اجتماعی استاد پناهیان کانال آپارات استاد پناهیان

آخرین مطالب

آخرین نظرات

بیان ها راهکار راهبرد آینده نگری سخنرانی گفتگو خاطرات روضه ها مثال ها مناجات عبارات کوتاه اشعار استاد پناهیان قطعه ها یادداشت کتابخانه تالیفات مقالات سیر مطالعاتی معرفی کتاب مستندات محصولات اینفوگرافیک عکس کلیپ تصویری کلیپ صوتی موضوعی فهرست ها صوتی نوبت شما پرسش و پاسخ بیایید از تجربه... نظرات شما سخنان تاثیرگذار همکاری با ما جهت اطلاع تقویم برنامه ها اخبار مورد اشاره اخبار ما سوالات متداول اخبار پیامکی درباره ما درباره استاد ولایت و مهدویت تعلیم و تربیت اخلاق و معنویت هنر و رسانه فرهنگی سیاسی تحلیل تاریخ خانواده چندرسانه ای تصویری نقشه سایت بیان معنوی بپرسید... پاسخ دهید...