۹۷/۰۶/۲۵ چاپ ایمیل و پی دی اف
دانشگاه امام صادق(ع) - سبک زندگی، مؤثرتر از آگاهی و ایمان(5)

چرا روی سبک‌زندگی‌ات تعصب نداری؟! / چرا رفتار دیگران را تقلید می‌کنی؟! یک‌کمی خودت باش!

شناسنامه:

  • مکان: دانشگاه امام صادق(ع)
  • زمان: 1397/06/23
  • صوت: اینجا
  • مناسبت: محرم 97
اگر خیلی از اوقات، مقام عمل کمتر از علم تلقی می‌شود، برای این است که «اثر رفتار، دیر ظاهر می‌شود» اما در عوض، اثرش قطعی است!/ عمل و رفتار، اثرش را زود نشان نمی‌دهد و این یک حُسن است، زیرا انسان را صبور بار می‌آورد و رشد می‌دهد/ هنوز همۀ درس‌های حوزه «ترمی،واحدی» نشده؛ اگر همه «ترمی،واحدی» بشود دیگر به سختی می‌توان انتظار پرورش «مجتهد» داشت!/ چرا اجازه می‌دهیم غذاهای ما را عوض کنند؟ چرا باید از سبک غذاخوردن و لباس‌پوشیدن دیگران تقلید کنیم؟ چرا اینجاها تعصّب نداریم؟! یک‌کمی خودت باش! چرا به موسیقیِ کشور خودت که متناسب با فرهنگ و خاک توست، تعصّب نداری؟/چرا هر موسیقی‌ای را گوش می‌کنی؟ چرا موسیقی‌ای که برای یک فرهنگ و یک سرزمین دیگر است، به خوردِ خودت می‌دهی؟!
در ادامه بخش‌هایی از پنجمین شب سخنرانی علیرضا پناهیان در دانشگاه امام صادق(ع) با موضوع «سبک زندگی، مؤثرتر از آگاهی و ایمان» را به گزارش پایگاه اطلاع رسانی بیان معنوی می‌خوانید:
 
  • اگر خیلی از اوقات، مقام عمل و رفتار کمتر از علم و آگاهی تلقی می‌شود، به‌خاطر این است که «اثر رفتار، دیر ظاهر می‌شود» اما در عوض، اثرش قطعی است. مثال واضحش «ورزش» است؛ کسی که تازه ورزش‌کردن را آغاز کرده، هر روز نباید عضلات خودش را اندازه‌گیری کند تا ببیند چند سانت تغییر کرده است؟ باید ورزش را ادامه بدهد تا کم‌کم به نتیجه برسد.
  • اینکه عمل، اثرش را زود نشان نمی‌دهد، معمولاً یک عیب یا «امتیاز منفی» برای عمل تلقی می‌شود، ولی انصافاً این عیب نیست بلکه حسن است. عمل این امتیاز مثبت را دارد که شما را صبور بار می‌آورد و رشد می‌دهد. یکی از نقایص فرهنگی و فکری جامعۀ ما این است که وقتی به عمل بها ندادیم و برای کنترل عمل برنامه‌ریزی نکردیم، کلاً آدم‌های بی‌حوصله و عجولی می‌شویم و کلاً دوست داریم از همه‌چیز، زود نتیجه بگیریم.
  • اگر آن‌طور که باید و شاید، به رفتار، بها می‌دادیم آن‌وقت این باور برایمان جا می‌افتاد که «در این دنیا، کلاً همه‌چیز طول می‌کشد و همه‌چیز با تدریج و تأنی انجام می‌شود» اگر این تدریج و تأنی را نپذیری، نمی‌توانی درست زندگی کنی! در روایات، فرموده‌اند که اگر خواستی از یک رفتار خوب، اثر بگیری باید حداقل یک‌سال آن را ادامه بدهی! (مَنْ‏ عَمِلَ‏ عَمَلًا مِنْ‏ أَعْمَالِ‏ الْخَیْرِ فَلْیَدُمْ‏ عَلَیْهِ‏ سَنَةً وَ لَا یَقْطَعْهُ‏ دُونَهَا؛ دعائم الاسلام/1/214)
  • امام باقر(ع) می‌فرمود: من دوست دارم کاری را که می‌خواهم انجام بدهم، ادامه بدهم. اگر شب بنا بوده انجامش بدهم و انجام ندادم، روز قضایش را به‌جا می‌آورم و بالعکس (اصول سته‌عشر/237) از آقای بهجت پرسیدند: چه‌کار کنیم به نماز شب مداومت پیدا کنیم؟ فرمود: هرشب نتوانستی بخوانی، روز بعد، قضایش را به‌جا بیاور!
  • در ادامه روایت می‌فرماید: محبوب‌ترین کارها، عملِ مداوم است...اگر خواستی نفست را به یک عمل عادت بدهی، یک سال آن را ادامه بده (اصول سته‌عشر/237) کم‌کم بحث ما دارد به مفهوم سبک زندگی نزدیک می‌شود، یعنی سراغ رفتارهایی می‌رویم که استمرار دارند و معنای سبک زندگی در اینجا خودش را نشان می‌دهد.
  • هرکاری را انسان بخواهد انجام بدهد، معمولاً طول می‌کشد تا به نتیجه برسد. قبلاً در دوران دبستان به بچه‌ها می‌گفتند «لوبیا بکارید» اینکه بچه‌ها با کاشت یک محصول آشنا شوند خوب است، اما کاش در مدسه به بچه‌ها بگویند، یک درخت میوه هم بکارید! اگر یک دانش‌آموز مثلاً چهار سال تحمل کرد تا درختش رشد کند، اصلاً خودش هم بزرگ می‌شود، و به یک بلوغی می‌رسد.
  • یکی از ابعاد رشد شخصیت انسان و یکی از ابعاد رشد انسان-حتی در زمینه‌های ذهنی و فکری- همین صبر است. آدم بی‌صبر، نمی‌تواند از نظر فکری رشد کند!
  • درس‌خواندن هم باید مداوم و قطره‌ای باشد تا مطلب برای انسان جا بیفتد. وقتی دانش‌آموز، دانشجو یا طلبه، در شب امتحان حجم بالایی از درس را می‌خوانَد، در واقع علم و خلاقیت خودش را نابود می‌کند. طلبه‌های گرامی هم متأسفانه به این سیستمِ ترمی واحدی و امتحان‌دادن، ملحق شده‌اند. وقتی امتحان دادی، یعنی آن درس را تمامش کردی و دور ریختی! ذهن انسان بعد از امتحان، اکثرِ آن دارایی‌ها را دور می‌ریزد.
  • قدیم‌ها در حوزه یک‌طور دیگری درس می‌خواندند (نه به‌صورتِ سالی و ترمی) مثلاً می‌گفتند «تو باید کتاب سیوطی را بخوانی» و این کار هم دو سال طول می‌کشید. الان هم بعضی از درس‌های حوزه همین‌طوری است. و هنوز همۀ درس‌های حوزه «ترمی،واحدی» نشده؛ اگر همه «ترمی،واحدی» بشود دیگر به سختی می‌توان انتظار پرورش «مجتهد» داشت!
  • قطعی‌بودنِ اثر عمل را در این روایت ببینید. خداوند در حدیث معراج می‌فرماید: «إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا أَجَاعَ بَطْنَهُ وَ حَفِظَ لِسَانَهُ عَلَّمْتُهُ الحِکْمَة...» وقتی بندۀ من شکم خودش را گرسنه نگه دارد و زبان خودش را کنترل کند به او حکمت یاد می‌دهم (یعنی اگر کسی همین دو رفتار را انجام دهد، قطعاً به او حکمت می‌دهم) اگر کافر هم باشد به او حکمت می‌دهم اما این حکمت در روز قیامت، وبال گردنش و حجتی علیه خودش می‌شود (به او می‌گویند: تو که می‌فهمیدی، چرا؟)
  • بعد می‌فرماید: «و اگر مؤمن باشد، حکمتش نور و برهان می‌شود... بینا و بصیر می‌شود و اولین چیزی که به او یاد می‌دهم عیب‌های خودش است» یعنی به خودش آگاه می‌شود و می‌تواند از بالا به خودش نگاه کند. و بعد می‌فرماید: «وقتی او را آگاه به عیوب خودش کردم او را نسبت به عیوب دیگران، بی‌توجه می‌کنم!» یعنی روابط اجتماعی‌اش را اصلاح می‌کنم؛ با همه مهربان می‌شود، غیبت نمی‌کند، از کسی کینه به دل نمی‌گیرد، ناراحت نمی‌شود، می‌گوید «بگذار مشغول خودمان باشیم»
  • همۀ آثاری که در این روایت ذکر شده، از نوع «بینش» است(حکمت، بصیرت و...) یعنی اگر دو تا رفتار خودت را کنترل کنی، این‌همه آثارِ بینشی دارد. اصلاً لازمۀ دانشمندشدن کنترل رفتار است! حالا اگر جرأت کردی، این حرف را در دانشگاه‌ها مطرح کن! چرا نمی‌توانی؟ به‌خاطر سلطۀ فرهنگ مبتذل صهیونیستی که می‌خواهد انسان‌ها را «برده» بار بیاورد؛ البته در ظاهر، یک «پوزیشن علمی» هم به آن می‌دهند! یک سلطۀ متعصبانۀ کورکورانۀ جاهلانه‌ای وجود دارد که نمی‌گذارد برخی از علوم تجربی، رو بیایند؛ چه برسد به علوم دینی!
  • اولین چیزی که در مدرسه باید کنترل شود «رفتار» است. شخصیت‌دادن به دانش‌آموز این نیست که بگویید «برو هرکاری دلت می‌خواهد انجام بده!» اتفاقاً این یعنی حیوان بار آوردن! مگر نمی‌خواهی دانشمند بار بیاید؟ خُب رفتارش باید کنترل بشود! حالا رفتار را باید با آئین‌نامه کنترل کنیم؟ نه؛ با فرهنگ و رعایت ادب، باید کنترل کنیم! بنده زیاد به آئین‌نامه‌ هم معتقد نیستم، چون تشویق و تنبیه فوری، خودش ضرر دارد، قانون و مقرراتِ زیادی هم ضرر دارد.
  • عمل که این‌قدر قدرتمند و تأثیرگذار است، اصلش «عمل مدوام» است. چون ما از عمل، در دراز مدت تأثیر می‌پذیریم، پس باید اعمال‌مان مداوم باشد، پس باید به اعمال خوب، عادت کنیم، پس باید برای رفتارها و سبک‌زندگی‌مان برنامه داشته باشیم! از صبح که بلند می‌شوی، رفتارهایت را یکی یکی بشمار، ببین به چه سبکی رفتار می‌کنی؟ ببین عروسی‌ها و عزاهای‌ شما چگونه است؟ «هُرهُری‌مسلک بودن» یعنی مثل حیوان زندگی‌کردن، یعنی هرکاری دل‌مان بخواهد انجام دهیم.
  • دین به ما سبک زندگی یاد می‌دهد. مثلاً اینکه در مراسم ختم، صاحب‌عزا دمِ در می‌ایستد و سلام و علیک می‌کند، در واقع سفارش دین است. طبق روایت، هرموقع کسی از دوستانت عزادار شد، باید بروی خودت را به او نشان بدهی(کَفَاکَ مِنَ التَّعْزِیَةِ بِأَنْ یَرَاکَ صَاحِبُ الْمُصِیبَةِ؛ من‌لایحضره‌الفقیه /1/174) قدیمی‌ها این روایت را بلد بودند و اجرا می‌کردند. یعنی صاحب‌عزا دم در می‌ایستد و همه می‌آیند خودشان را نشان می‌دهند و این ادب، اجرا می‌شود.
  • چرا هر رفتاری را انجام می‌دهی؟! این سؤال کلیدی بحث ماست. چرا طرز لباس‌پوشیدن خودت را عوض کردی؟ چرا لباس خودت را کوتاه کردی؟ آفرین به برخی از اقوام ایرانی که هنوز لباس‌های خودشان را حفظ کرده‌اند، آفرین به برخی از کشورهای همسایه که لباس خود را حفظ کرده‌اند (مثلاً در شرق، هنوز لباس‌های خودشان را حفظ کرده‌اند) این یعنی آدمیت! یعنی کسی حق ندارد لباس ما را عوض کند.
  • چرا باید اجازه بدهیم غذاهای ما را عوض کنند؟ چرا باید از سبک غذاخوردن و لباس‌پوشیدن دیگران تقلید کنیم؟ چرا اسم غذاهای خارجی را به در و دیوار می‌زنیم؟ چرا کسی اینجاها تعصب ندارد؟ این چه تناسبی با فرهنگ ما دارد؟!
     
  • سبک زندگی یعنی «ببین کدام رفتارها را معمولاً انجام می‌دهی؟ برای دانه‌دانۀ این رفتارها باید برنامه‌ریزی کنی!» در مملکت ما-در اثر تعلیمات غلطی که حوزه و آموزش‌و‌پرورش و دانشگاه به جامعه می‌دهد و در اثر تعلیمات و تبلیغات غلط دینی و غیردینی- چیزی به نام «سبک زندگی» مهم نیست.
     
  • یک‌کمی خودت باش! چرا هر موسیقی‌ای را گوش می‌کنی؟ چرا موسیقی‌ای که برای یک فرهنگ و یک سرزمین دیگر است و متناسب با آن فرهنگ و خاک است، به خوردِ خودت می‌دهی؟! نسبت به موسیقیِ کشور خودت تعصب داشته باش! بگو: من موسیقیِ ایرانیِ خودمان را می‌خواهم؛ حتی اگر موسیقیِ بد هم باشد، موسیقی بد ایرانیِ خودم باشد و اگر موسیقیِ خوب است، موسیقی خوب ایرانیِ خودم باشد؛ ایرانی باشد؛ مال همین خاک باشد.
     
  • اندیشۀ انسان تحت تأثیر رفتارش قرار دارد. ما چگونه رفتار می‌کنیم؟ همان‌گونه می‌اندیشیم! ما چگونه غذا می‌خوریم؟ همان‌گونه خواهیم اندیشید! لذا صهیونیست‌ها تلاش می‌کنند سبک زندگی ما را تغییر بدهند. چون آنها می‌دانند که وقتی سبک زندگی‌ات تغییر کرد، اندیشه‌اش هم تغییر خواهد کرد.
     
  • برای زمان و نحوۀ غذاخوردن و نوع خوردنی‌ها در خانۀ خودتان برنامه داشته باشید. وقتی کسی به خانۀ شما آمد و خواستید با هم آشنا بشوید، اعلام کنید که ما در خانواده‌مان این غذاها را می‌خوریم. مثلاً ما بعد از غذا میوه نمی‌آوریم، چون-طبق سفارش حکما و اطبا- باید میوه را با فاصله بخوریم، چون اگر میوه بلافاصله بعد از غذا خورده شود، مشکل ایجاد می‌کند.
     
  • چقدر ما نسبت به چیزی به نام رفتار و سبک زندگی بی‌دقت هستیم! ما باید برای رفتار‌مان برنامه‌ داشته باشیم، سبک داشته باشیم و به فرم‌ها بپردازیم. آن‌وقت ببینید چه آثاری دارد!
     
  • شاید برخی بگویند: «مجلس امام حسین(ع) که جای این حرف‌ها نیست!» ما که برای امام‌حسین(ع) سینه می‌زنیم، چرا باید لباس و غذای ما را یزیدی‌ها طراحی کنند و سبک‌زندگی ما مثل یزیدی‌ها باشد؟
     
  • حسینی‌ها! از امام‌حسین(ع) سبک زندگی یاد بگیرید، سبک زندگی و ادب بچه‌های حسین را ببینید! یکی از فرماندهان یزید ملعون گفت: ما در طول این راه با این اسرای کربلا خیلی بدرفتاری کردیم، خیلی کتک‌شان زدیم، اما این بچه‌های حسین یک‌بار یک‌کدام‌شان حرف بد به زبانش جاری نشد، اینها چقدر بچه‌های باادبی هستند...

     

اشتراک گذاری در واتس اپ اشتراک گذاری در لاین اشتراک گذاری در افسران اشتراک گذاری در گوگل پلاس

نظرات

سلام. به حاج اقا بفرمایید ما مشهدی ها هم دلمون برا سخنرانی های حجاب وناب ایشون تنگ شده. خیلی وقته مشهد سخنرانی نداشتن. قبلا حداقل دهه اخر صفر امیدوار بودیم می تونیم ده شب پای منبرشون باشیم. 
خدا خیرتون بده بابت قرار دادن فایل ها در سایت
احسنت بر استاد عزیز

ارسال نظر

لطفا قبل از ارسال نظر اینجا را مطالعه کنید

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
دسترسی سریع سخنرانی ها درسنامۀ تاریخ تحلیلی اسلام تنها مسیر استاد پناهیان کلیپ تصویری استاد پناهیان کلیپ صوتی استاد پناهیان حمایت مالی بیان معنوی پناهیان عکس شبکه اجتماعی استاد پناهیان کانال آپارات استاد پناهیان
پرونده ویژه:سفرنامعه پیاده روی اربعین 95 پرونده ویژه محرم 96 استاد پناهیان مذاکرات هسته ای پناهیان
پرونده ویژه:#letter4u #LetterForyou نامه ای برای تو سخنان تاثیر گذار سوالات متداول همکاری با ما

آخرین مطالب

مطالب برگزیده

آخرین نظرات

بیان ها راهکار راهبرد آینده نگری سخنرانی گفتگو خاطرات روضه ها مثال ها مناجات عبارات کوتاه اشعار استاد پناهیان قطعه ها یادداشت کتابخانه تالیفات مقالات سیر مطالعاتی معرفی کتاب مستندات محصولات اینفوگرافیک عکس کلیپ تصویری کلیپ صوتی موضوعی فهرست ها صوتی نوبت شما پرسش و پاسخ بیایید از تجربه... نظرات شما سخنان تاثیرگذار همکاری با ما جهت اطلاع تقویم برنامه ها اخبار مورد اشاره اخبار ما سوالات متداول اخبار پیامکی درباره ما درباره استاد ولایت و مهدویت تعلیم و تربیت اخلاق و معنویت هنر و رسانه فرهنگی سیاسی تحلیل تاریخ خانواده چندرسانه ای تصویری نقشه سایت بیان معنوی بپرسید... پاسخ دهید...