|| || ۹۷/۰۳/۲۲

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج16

درک مهربانی اولیاء خدا، مقدمۀ درک مهربانی خداست یکی از موانع درک مهربانی خدا، عدم معرفت به اولیاء خداست

خدا برای اینکه محبتش را به ما اثبات کند رسول مهربان برای ما فرستاده است/ اگر مهربانی‌ پیامبر را-که یک انسان است- درک نکنی، چطور می‌توانی مهربانی خدای ندیده را درک کنی؟!/ اگر مهربانیِ امامان را درک نکنیم، امامت را درک نکرده‌ایم!/ امام صادق(ع): به‌خدا قسم ما نسبت به شما شیعیان از شما به خودتان مهربان‌تر هستم

|| || ۹۷/۰۳/۲۲

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج15 - قسمت دوم

بسیاری از ساختارهای جامعه، مهربانی را کاهش می‌دهد

یکی از موانع درک مهربانی خدا این است که «آدمِ مهربان» ندیده‌ایم و «سیستم مهربان» نداریم/ در «سیستم مهربان» بیشتر از قانون، از روابط انسانی، محبت و مهربانی استفاده می‌شود/ برای کنترل رفتارهای غلط، باید «مناسبات انسانی» را مؤثرتر از «قانون» قرار بدهیم/ وقتی «قانون» را به‌جای مهربانی و رابطۀ انسانی قرار دهیم، نامهربانی را ترویج کرده‌ایم/ حتی‌المقدور نباید کنترل زندگی ابناء بشر را قانوناً به‌دست گروه دیگری داد؛ این زمینۀ فساد است/ خیلی‌‌وقت‌ها قانون برای کنترل «آدم‌های بد» است؛ انگار فرض بر این است که «همه دزد هستند!»/ بچه‌ها در مدرسه باید نظام و «سیستم مهربان» و «معلم مهربان» را تجربه کنند؛ این سیستم، مغایرتی با «قاطعیت» ندارد

|| || ۹۷/۰۳/۲۲

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج15 - قسمت اول

یکی از موانع درک مهربانی خدا این است که «مهربان» ندیده‌ایم! با مهربانان نشست و برخاست کن، تا مهربانی خدا را باور کنی!

با مباحث کلامی و اعتقادی کسی به‌ سادگی عاشق خدا نمی‌شود؛ باید مهربانی خدا را باور کند/ عقیدۀ درست، اصلش این است که عقیده به مهربانی خدا افزایش پیدا کند/ اگر مهربانی ندیده باشی، چطور می‌خواهی مهربانی خدا را باور کنی؟!/ یکی از عوامل مهم در خوب‌شدن و بدشدنِ انسان «رفاقت و معیت» است/ هر صفتی را بخواهیم در خودمان ایجاد کنیم باید با اهالی آن صفت نشست و برخاست کنیم/ نشست و برخاست با کسانی که مهربان‌اند و مهربانی خدا را باور دارند یک راه برای درک مهربانی خدا است/ اگر با آدم نامهربان نشست و برخاست کنی، نامهربان می‌شوی و «باور نمی‌کنی مهربانی در عالم وجود دارد!»/ مهربان‌بودنِ تو در دین‌دارکردن دیگران مؤثر است؛ آن‌قدر به دیگران مهربانی کن تا باورشان به مهربانی خدا بالا برود

|| || ۹۷/۰۳/۱۹

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج14 - قسمت دوم

چگونه با خدا زندگی کنیم؟/ یکی از وجوهِ «باخدا زندگی‌کردن» این است که فکر و ذکرت خدا باشد/ اگر دیدی کسی مشتاق ملاقات خدا شده، بدان که یک معامله‌ای با خدا کرده و خدا هم به او یک نگاه بامحبت کرده است/ کسی که آرزوی شهادت می‌کند، یعنی مهربانی خدا را چشیده و حالا می‌خواهد پیش «خدای مهربان» برود/ یک معامله‌ای با خدا بکن تا دلت باز شود و مهربانی او را درک کنی/ خدا برایت دشمن می‌گذارد که بروی بغل خدا بچسپی و مهربانی‌اش را حس کنی

|| || ۹۷/۰۳/۱۹

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج14 - قسمت اول

یکی از موانع درک مهربانی خدا آشنا نبودن با خداست/ برای اینکه کسی را بشناسی، باید با او زندگی کنی

باید با خدا زندگی کنی تا خدا را بشناسی و مهربانی‌اش را ببینی/ زندگی‌کردن با خدا یعنی معامله‌کردن و «به‌خاطر خدا» کاری را انجام‌دادن/ تقوا یعنی با خدا زندگی‌کردن و برای خدا خوب‌بودن؛ یعنی هر لحظه به امر خدا و به‌خاطر خدا کارکردن/ با تقوا، انسان همۀ آثار مهربانی خدا را درک می‌کند

|| || ۹۷/۰۳/۱۷

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج13 - قسمت دوم

آدم اگر عاشقی نکند، حسرت‌زده از دنیا می‌رود!عاشقی یعنی اینکه نگاه مهربان مولا را بخواهی

دین نیامده فقط آدم را سالم نگه دارد؛ آمده آدم را رشد بدهد/ یکی از موضوعاتی که باید در آن به رشد و بلوغ برسیم، این است که خود را نیازمند و علاقمند به رحمت خدا ببینیم/ بعضی‌ها اهل‌بیت(ع) را به خودشان عادت می‌دهند؛ اینها دنبال محبت و مهربانی مولا هستند/ علی(ع): خوف شیعیان ما از سر محبت به خداست؛ می‌ترسند خدا را ناراحت کرده باشند

|| || ۹۷/۰۳/۱۷

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج13 - قسمت اول

«معمولی» نباش؛ حداکثری باش!/ «حداقلی‌بودن» مانع درک و تمنای مهربانی خداست

اگر به یک جوان بگویید: «معمولی باش و مقصد عالی نداشته باش!» در حقش جنایت کرده‌اید!/ کسی که مهربانی خدا را بخواهد نمی‌تواند متوقف شود و خدا هر لحظه او را برای خودش تشنه‌تر می‌کند/ حداقلی‌بودن یعنی راضی باشی به اینکه جهنم نروی و گرفتاری‌هایت برطرف شود/ اگر حداکثری باشی و عالی‌ترین درجه را بخواهی، کم‌کم آماده می‌شوی که مهربانی خدا را تمنا کنی/ همۀ فسادها ناشی از توقف است؛ بعد از جنگ خیلی‌ها تلاش کردند قله‌های معنویت و «لقاءالله» را از فرهنگ معنوی جامعه حذف کنند؛ گفتند «معمولی باشید!»

|| || ۹۷/۰۳/۱۶

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج12 - قسمت دوم

وقتی گناه کردیم، چه‌کار کنیم دچار یأس از رحمت خدا نشویم؟

پیشنهاد 1: گناه نکن تا مأیوس نشوی!
پیشنهاد 2: پیش خدا به گناهت اقرار کن!
پیشنهاد 3: با محبت اهل‌بیت(ع) دلت را نرم کن...

|| || ۹۷/۰۳/۱۵

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج12 - قسمت اول

یکی از موانع درک رحمت خدا، گناه و یأس ناشی از آن است/ مکانیزمی که بعد از گناه، آدم را مأیوس می‌کند، چگونه است؟

خوب‌ها به‌دلیل عُجب و غرورشان و بدها به‌دلیل گناهشان از رحمت خدا بهره نمی‌برند/ بااینکه آدم وقتی گناه می‌کند بیشتر باید مغفرت و رحمت خدا را تمنا کند اما برعکس؛ کمتر تمنا می‌کند!/ خودِ گناه مانع می‌شود که آدم استغفار کند؛ مکانیزمی در وجود انسان هست که بعد از گناه، آدم را از رحمت خدا مأیوس می‌کند/ هرچه گناهِ انسان کم‌تر بشود، باور انسان به رحمت خدا بیشتر می‌شود/ چرا آدم در اثر گناه مأیوس می‌شود و استغفار نمی‌کند؟ یک عامل بیرونی دارد(ابلیس) یک عامل درونی(تکبر)

|| || ۹۷/۰۳/۱۳

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج11 - قسمت دوم

لذت‌بردن از خوبیِ خودت؛ مانع لذت‌بردن از مهربانی خداست!

بعضی‌ها هستند که از خودِ «رحمت خدا» لذت می‌برند؛ نه اینکه صرفاً از منافع رحمت خدا استفاده کنند/ جدا از منافع دنیایی و آثار آخرتی و معنویِ مهربانی خدا، خودِ رحمت و مهربانی خدا گرم‌کننده و لذت‌بخش است/ یکی از موانع لذت‌بردن از مهربانی خدا این است که می‌خواهیم از خوب‌بودن خودمان لذت ببریم؛ این یعنی عُجب!/ خیلی‌وقت‌ها عدم توفیق ما در کارهای خوب، به‌خاطر نگرانی خداست از اینکه مبادا دچار عُجب و غرور بشویم

|| || ۹۷/۰۳/۱۳

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج11 - قسمت اول

چرا از از منافع رحمت و مهربانی خدا کم بهره می‌بریم؟ چون به خوبی‌هایمان مغروریم!/ عُجب یعنی به‌جای «رحمت خدا» روی داشته‌ها و اعمال خوب خودت حساب کنی/ عُجب، نه‌تنها مانع درک مهربانیِ خدا، بلکه مانع بهره‌برداریِ ما از مهربانی خداست

|| || ۹۷/۰۳/۱۳

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج10 - قسمت دوم

واقعاً فرهنگ جامعۀ ما در مقولۀ شکر و سپاس، نسبت به خیلی از جوامع دیگر(حتی جوامع نامسلمان) عقب‌تر است!/ وقتی روحیۀ منفی و ناسپاسی در جامعه فراگیر است؛ یقیناً یک اشکال اساسی در تعلیم و تربیت عمومی و دوازده‌سالۀ کشور وجود دارد!/ مهربانی خدا اصلش در نعمت‌های اوست، ولی ما عادت نداریم نعمت‌ها و داشته‌هایمان را ببینیم؛ فقط نداشته‌های خودمان را می‌بینیم!/ بعضی‌ها در تبلیغ دین، رابطۀ ما را با خدا یک «رابطۀ حقوقی» نشان می‌دهند نه یک رابطۀ مهربانانه!/ کسی که اهل شکر نباشد، حالِ مناجات پیدا نمی‌کند و دعا و استغفار، برایش لذت‌بخش نیست!

|| || ۹۷/۰۳/۱۳

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج10 - قسمت اول

خیلی‌ها انتظار دارند برای دیدن مهربانی خدا، نعمات زیاد دریافت کنند ولی معمولاً این اتفاق نمی‌افتد! چرا؟/ کسی با «نعمت» متوجه مهربانی خدا نمی‌شود؛ باید «روحیۀ شکر» داشته باشد؛ اتفاقاً نعمت خیلی‌وقت‌ها موجب غفلت هم می‌شود!/ روحیۀ شکر متفاوت است با اینکه آدم بعضی‌وقت‌ها تشکر کند!/ وقتی بلایی سرت آمد نگو: من چه گناهی کردم؟ بگو: «من حتماً ناسپاسی کرده‌ام»/ «کفران نعمت» به کفر نزدیک است و ناسپاسی، انسان را به کفر می‌رساند/ چرا خدا آدم ناسپاس را مجازات می‌کند؟ چون او با روحیۀ ناسپاسی‌‌اش نمی‌تواند مهربانی خدا را ببیند لذا رابطه‌اش با رحمت خدا قطع می‌شود

|| || ۹۷/۰۳/۱۳

چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج9 - قسمت دوم

به‌کسی مهربانی کردی، منتظر جوابش نباش!/ خدا جواب مهربانی‌های تو را می‌دهد

اگر به‌همدیگر رحم نکنیم، رحمت خدا را هم درک نمی‌کنیم!/ آیا اگر به دیگران رحم کنیم نتیجه‌اش را می‌بینیم؟ از خدا بله، ولی از خلق خدا-علی‌القاعده- نه!/ مؤمنین ترجیح می‌دهند که از خدا به آنها رحمت برسد نه از خلق خدا!/ وقتی به کسی رحم کردی منتظرِ دریافت جواب مهربانی‌ات از او نباش، در این‌صورت از اسارت دیگران رها می‌شوی و مهربانی‌ات سقوط نمی‌کند و می‌توانی به رحم‌‌کردنت ادامه دهی/ چه‌کار کنیم که استعدادهای بچه‌ها شکوفا بشود؟ استعداد انسان وقتی شکوفا می‌شود که یک پشت‌گرمیِ باعظمت از رحمت بی‌نهایتِ الهی داشته باشد

|| || ۹۷/۰۳/۱۳
چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج9 - قسمت اول

برای اینکه مهربانی خدا و اولیاء خدا را باور کنی باید خودت مهربان باشی!/ یکی از موانع درک رحمت خدا «قیاس به نفس‌» است؛ کسی که خودش مهربان نیست نمی‌تواند عمق مهربانی خدا را باور کند/ اگر می‌خواهیم رحمت خدا را باور کنیم باید به‌هم رحم کنیم!/ لازمۀ درک رحمت الهی، رحمتی است که باید بین مؤمنین رواج پیدا کند/ یکی از جلوه‌های رحمت خدا «مغفرت» است و این مغفرت(بخشیدن خطای دیگران) باید در زندگی ما پیش بیاید!/ فلسفۀ اشتباهات و نیازهای ما به همدیگر این است که از خودمان رحم نشان بدهیم تا رحمت خدا را دریافت کنیم!

|| || ۹۷/۰۳/۱۲
چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج8 - قسمت دوم

دنیای مدرن، انسان‌ها را تنهاتر کرده؛ چه کنیم از این تنهایی در بیاییم؟/ با وسایل ارتباط‌جمعی و شبکه‌های اجتماعی، می‌خواهند انسان‌ها را تنها و ضعیف کنند؛ اما تک‌تک ما می‌توانیم در این فضا قدرت‌نمایی کنیم!/ میلیون زائر اربعین می‌توانند موضوعات متناسب با امام‌حسین(ع) را در فضای مجازی تبدیل به داغ‌ترین موضوعات کنند/ هرچه امکان گناه بیشتر می‌شود امکان ثواب هم بیشتر می‌شود/ هیچ‌وقت امکان خدمت به دین و امام زمان (ع) این‌قدر برای همه ارزان و مؤثر نبوده!قدرت‌های رسانه‌ای دنیا در فضای مجازی «مردم‌نمایی» می‌کنند؛ موضوعات ساختگی را «مردمی» نشان می‌دهند/ تروریست‌هایی که آدم می‌کشتند، الان پای موبایل‌ها نشسته‌اند و هشتگ می‌زنند!

|| || ۹۷/۰۳/۱۲
چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج8 - قسمت اول

غربت و تنهایی انسان، فرصتی است برای اینکه مشغول خدا بشویم/ تنهایی گاهی مذموم است و گاهی ممدوح؛ تنهایی مذموم آن است که مرا به یاد مهربانی خدا نمی‌اندازد/ تنهایی داوطلبانه و برنامه‌ریزی شده، به آدم تمرین می‌دهد که در تنهایی‌هایش خدا را از دست ندهد؛ «نماز شب» نوعی تمرین تنهایی است/ آدم غریبی‌اش را ببرد درِ خانۀ خدا و از خدا طلب رحمت و مهربانی کند/ به ما توصیه شده است به همدیگر مهربانی و محبت کنیم تا نشانه‌ای از مهربانی خدا باشد/ اگر بی‌دریغ به همدیگر مهربانی کنیم، مهربانی خدا را راحت‌تر باور می‌کنیم

|| || ۹۷/۰۳/۱۲
چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج7

خدایا چرا به خوبی‌ها و بدی‌هایم عکس‌العمل نشان نمی‌دهی؟ چون می‌خواهم روی پای خودت بایستی و رشد کنی!/ خدا می‌خواهد به تو فرصت دهد که «تو خودت، خودت را شکل بدهی» لذا برای هر رفتارت، فوری عکس‌العمل نشان نمی‌دهد تا انتخاب تو تحت تأثیر عکس‌العمل‌های او نباشد/ اگر خدا می‌خواست بعد از کار خوبت یک‌چیزی بگوید، می‌دانی چه می‌گفت؟ می‌گفت: تو به من احسان کردی! «هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ إِلاَّ الْإِحْسان»/ مهربانی خدا را در فرصت‌دادنِ مکرر به خودت بعد از شکست در هر امتحان ببین! کسی که این‌قدر به ما فرصت می‌دهد، هزاربار از مادر مهربان‌تر است

|| || ۹۷/۰۳/۱۰
چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج6

خدا ما را در عرصۀ امتحان، تنها می‌گذارد تا خودمان به‌طور مستقل، انتخاب کنیم، ولی ما فکر می‌کنیم که تنها هستیم و حامی خود را از دست داده‌ایم!/ ابلیس از تنهایی آدم‌ها در موقع انتخاب و امتحان، سوءاستفاده می‌کند و می‌گوید: «به فکر خودت باش! نگران فردایت باش!» هرکسی نگران فردای خودش شد، بد می‌شود و قساوت قلب پیدا می‌کند/ چه کسی نگران فردای خودش می‌شود؟ کسی که احساس نمی‌کند یک محبتی مدام دارد او را حمایت می‌کند/ وقتی احساس تنهایی کنیم و تصور کنیم در یک جهان بی‌رحم زندگی می‌کنیم، بی‌رحمانه به سراغ تأمین منافع خودمان می‌رویم و به دیگران ظلم می‌کنیم/ یکی از ریشه‌های مهمِ بدبختی بشر این است که انسان احساس نمی‌کند یک خدای مهربان نسبت به او هست!

|| || ۹۷/۰۳/۱۰
چگونه مهربانی خدا را باور کنیم؟/ ج5 - قسمت دوم

ایمان به خدا را محدود نکنید به «ایمان به خالق‌بودنِ خدا»!/ به‌جای اثبات خالقیت خدا، برایم ثابت کن که خدا همان مهربانی است که به مهربانی‌اش نیازمندم/ این توهین به خداست که او را مهربان نبینیم!/ اینکه ما عارف نیستیم یعنی حس نمی‌کنیم که یک «خدای مهربان» ما را احاطه کرده استما غالباً آلوده به میکروب یأس هستیم و حس نمی‌کنیم یک‌ تکیه‌گاه عاطفی باعظمت به نام «مهربانی خدا» داریم

دسترسی سریع سخنرانی ها درسنامۀ تاریخ تحلیلی اسلام تنها مسیر استاد پناهیان کلیپ تصویری استاد پناهیان کلیپ صوتی استاد پناهیان حمایت مالی بیان معنوی پناهیان عکس شبکه اجتماعی استاد پناهیان کانال آپارات استاد پناهیان
پرونده ویژه:سفرنامعه پیاده روی اربعین 95 پرونده ویژه محرم 96 استاد پناهیان مذاکرات هسته ای پناهیان
پرونده ویژه:#letter4u #LetterForyou نامه ای برای تو سخنان تاثیر گذار سوالات متداول همکاری با ما

آخرین مطالب

مطالب برگزیده

آخرین نظرات

بیان ها راهکار راهبرد آینده نگری سخنرانی گفتگو خاطرات روضه ها مثال ها مناجات عبارات کوتاه اشعار استاد پناهیان قطعه ها یادداشت کتابخانه تالیفات مقالات سیر مطالعاتی معرفی کتاب مستندات محصولات اینفوگرافیک عکس کلیپ تصویری کلیپ صوتی موضوعی فهرست ها صوتی نوبت شما پرسش و پاسخ بیایید از تجربه... نظرات شما سخنان تاثیرگذار همکاری با ما جهت اطلاع تقویم برنامه ها اخبار مورد اشاره اخبار ما سوالات متداول اخبار پیامکی درباره ما درباره استاد ولایت و مهدویت تعلیم و تربیت اخلاق و معنویت هنر و رسانه فرهنگی سیاسی تحلیل تاریخ خانواده چندرسانه ای تصویری نقشه سایت بیان معنوی بپرسید... پاسخ دهید...